 | | |
| | |
|
Spaces home  Emilia's weblogPhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
Emilia's weblogeen weg van inspiratie, creatie en essentie...
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Uitnodiging tot werkelijke liefdeRelaties zijn er in vele vormen en vele smaken, maar de meest boeiende relatie is toch wel die ik nu heb met mijn lief. De liefdesrelatie tussen man en vrouw blijkt een prachtige uitnodiging tot een nog diepere realisatie en dat niet alleen van mezelf of van de ander, maar ook lijkt het of de relatie zelf op een heel diep niveau uitnodigt tot een nieuwe definitie. De relatie is niet het romantische plaatje wat ik er vroeger zo vaak van maakte. Nee, de relatie is de mooiste sleutel tot bevrijding die er blijkt te zijn en is de afspiegeling van het leven zelf. Ik ben een nieuw gebied aan het betreden en het is adembenemend mooi, uitdagend en prikkelend. Ik kan niets anders doen dan steeds opnieuw mijn bestaande ideeën los te laten en aanwezig te zijn in het moment NU in het contact.
Mag ik steeds opnieuw mijn hart voor je openen? In wat er ook is, in wat je ook laat zien, in wie je ook bent... Alles wat zich in het contact manifesteert blijkt de vele verschillende dimensies die het leven zo eigen is, te weerspiegelen. Blijkt alles wat in mij nog verborgen was te weerspiegelen en is een hele grote uitnodiging om te omarmen, om lief te hebben en welkom te heten. Werkelijk elk aspect wil gezien worden en geleefd worden... wil geliefd worden en dan helemaal totaal zonder voorwaarden en zonder restricties. Of het nu de mooie momenten zijn, of de triggers of de verborgen pijn... alles nodigt uit om in aanwezig te zijn met een open hart vanuit een liefde voor al wat is.
In momenten lijkt het een lastig pad waarop we gemakkelijk kunnen uitglijden en terecht kunnen komen in de valkuilen van onze conditioneringen en overtuigingen... en toch... ik voel de grootsheid, de liefde waarmee het bestaan mij deze uitnodiging heeft gegeven. Ik heb mijn hart verloren aan een bijzonder mens en voor het eerst in mijn leven besef ik tot in het diepst van mijn ziel, dat het houden van deze man alles zegt over het houden van mijzelf en over het houden van het leven.
Deze man is de spiegel van mijn perceptie op het leven en dankbaar kijk ik in deze spiegel en ben bereid alles aan te kijken... alles.... werkelijk alles... Ik houd van deze spiegel, ik houd van deze man en ik realiseer mij dat het houden van mijzelf en de innerlijke bevrijding die ik heb mogen ervaren, mij nu uitnodigt zichtbaar te worden in de ander en tot manifestatie gebracht wil worden in dat wat relatie heet.
Wat is innerlijke vrijheid als we deze niet in de ander kunnen zien?
Dankjewel lief dat je in mijn leven bent verschenen. Geniet je met ons mee?Wat is Zijn? In zoveel facetten, in zoveel dimensies, in zoveel verschillende uitdrukkingsvormen is er het Zijn. Niet in woorden te vatten en toch onomstotelijk daar. Altijd. Daar waar jij bent daar is Zijn, daar waar ik ben daar is Zijn... Mensen zeggen zo vaak dat ze zichzelf niet zijn, maar kun je ooit niet Zijn? Ook niet Zijn is een vorm van Zijn. Elke uitdrukking in je leven is er één van Zijn.
Deze dagen staan hier volop in het teken van het Zijn. Simpel met elkaar Zijn in dat wat IS. En dat is genieten... elk moment beleven, ervaren en tot je nemen. Het leven stroomt en het is genieten van hetgeen hier plaatsvindt met elkaar, maar ook van de wonderlijke beweging dat er elke dag nog weer mensen bellen of mailen om te vragen of het nog mogelijk is hier ook een paar dagen te komen Zijn. En ja... dat is mogelijk. Dagen met 2 mensen, dagen met zijn 15-en en zoveel variaties daar tussenin en allemaal even mooi... en allemaal even welkom.
Elke dag zijn er andere ontmoetingen in het Zijn. Niet alleen hier op de locatie, maar ook via de mail, het Zininzijnnetwerk en via Hyves leven vele mensen met ons mee. Benieuwd zijn ze naar hoe het hier gaat met onze Zomerdagen, benieuwd naar wat er hier gebeurt en naar wat we doen. Wat is Zijn? Zoveel nieuwsgierige vragen en voor al deze mensen, maar ook voor eenieder die hier is geweest of op andere wijze met ons verbonden is, delen we graag dit blog met de mooiste fotofragmenten uit onze zomerdagen.
Tot en met het eind van de retraite zullen we dagelijks deze diashow aanvullen met nieuwe foto's.
Kom gerust elke dag even kijken en geniet zo even met ons mee.
In liefde, namasté,
Emilia
Vind meer foto's zoals deze op Zin in Zijn! Zin... Zon... Zomer... Zijn!
JanMurk & Inge in meditatie bij Zininzijn
foto: Rob Tol
Al twee dagen lang gonst het hier van de activiteit bij Zininzijn! Er wordt geschuurd, gemaait, geverfd, stof gespannen en nog veel meer… JanMurk, Inge en Rob zijn hier spontaan komen helpen om de locatie weer helemaal tiptop te maken voor de Zininzijn Zomerdagen.
Jacqueline is vanuit Den Bosch de menu’s aan het voorbereiden, Heerco heeft zich over de nieuwe gastenkamer ontfermd en Ratna is haar spullen al aan het pakken om ook hierheen te komen en neemt haar klankschalen en massagetafel mee. Samen met haar spontaniteit en hartverwarmende karakter is zij een prachtige toevoeging aan het team van de Zomerweken.
Tussen dit alles in, ben ik de puntjes op de i aan het zetten en de energie alvast haar werk te laten doen. Iedereen hier doet als vanzelf wat er gedaan moet worden en alles gaat in flow!!! Het mooie weer doet er nog een schepje bovenop! Mediteren in de tuin… siësta op het gras… schilderen… muziek maken… kampvuur in de avonden… naast het basisprogramma is er nog zoveel heerlijks meer mogelijk. Alles om thuis te komen in jezelf!
Wij hebben de ruimte… heb jij nog zin er een paar dagen tussenuit te gaan… er kunnen altijd nog mensen bij…!!! Aarzel niet…. je bent van harte welkom! Tentjes ook! http://www.zininzijn.com/zomerdagen.html VanzelfAls je stopt met het te 'willen begrijpen',
wordt het vanzelf helder! Emilia Elkaar begrijpenKunnen we begrijpen waarom een ander de dingen doet zoals ie ze doet?
We hebben allemaal een andere belevingswereld en die wereld van een ander helemaal 100% begrijpen zal nooit werkelijk lukken. Simpel omdat we nu eenmaal niet zo zijn als die ander. We hebben allemaal onze eigen geloofsovertuigingen, onze eigen standaard van wat normaal is en wat niet, zijn anders opgevoed, hebben andere voorbeelden gekregen in ons leven, soms ook opgegroeid in een andere cultuur en zo we kijken we allemaal door een unieke bril de wereld in. Geen één bril is hetzelfde. Hoe kan je dan een ander werkelijk begrijpen?
Hooguit kunnen we dingen herkennen in die ander en dan denken we ons maatje te hebben gevonden, maar het is dan niet meer dan een bevestiging van onze eigen ideeën en overtuigingen.
De ander leren kennen is namelijk niet hetzelfde zien als waarin je jezelf herkent, maar ook tot je nemen wat in jouw ogen onbegrijpelijk is. Als je dat tot je kunt nemen kan jouw innerlijke wereld groeien en zul je steeds nieuwe dimensies erbij exploreren. Dit in het volle besef dat jij niet net zo hoeft te zijn als die ander, en dat dat ook nooit zal lukken, maar dat je jouw eigen unieke manier van leven in de wereld neer mag zetten. Jij doet de dingen op jouw manier en de ander op zijn of haar manier en aan elkaar zie je waar je vastzit in je eigen overtuigingen. Dat laatste is een uitnodiging om een nieuw perspectief te verkennen. Niet omdat het beter of juister is, maar omdat het leven ons nu eenmaal doorlopend uitnodigd om verder te groeien.
Willen 2 mensen met elkaar samen door het leven gaan in een relatie, zullen ze 'moeten' leren elkaar in de verschillen te ontmoeten. Ook al lijkt dat soms lastig. Als je elkaar kunt zien zoals je bent, zonder dat er iets anders hoeft, dan kan het zijn dat er zich een derde nieuwe zienswijze ontwikkelt, die voorbij gaat aan beider individuele kijk op de dingen. Dan geeft de relatie zelf een nieuwe richting aan en ontwikkelt zich een nieuwe dimensie wat relatie heet. Die bestaat zonder dat de individualiteit van de beide personen aangetast is. De vorm van de relatie kun je niet bedenken vantevoren... dat ontvouwt zich vanzelf als je beiden bereid bent de ander te ontmoeten zoals het is.
Emilia LoslatenLoslaten is niet anders dan jouw gehechtheid eraan loslaten en het als het ware de ruimte te geven, voor de richting die het wil gaan. Vaak proberen we ook dingen vast te houden in ons leven, maar daarmee stagneren we de levensstroom en ook de vreugde.
Als je een steen in je hand hebt, en je hebt de palmen van je handen naar boven.... vervolgens open je je handen en ligt de steen daar vrij en open op je handen. Je hoeft het niet meer vast te houden, het blijft vanzelf liggen en je kan er naar kijken, van genieten, precies zoals die is. Toch valt ie niet van je vandaan. Het kost je geen enkele moeite dat die steen daar ligt.
Dat is loslaten.... Niet het omgekeerde, waar je de handpalmen naar beneden hebt en dan je handen opent... De steen valt dan en het is weg. Dat is wat mensen doen, als ze iets niet meer in hun leven willen hebben, maar negen van de tien keer ontdek je dan even later dat er weer net zo'n steen in je handen terecht komt. Tot je de werkelijke kunst van het loslaten kent. :-)
In echt loslaten is alles heel en compleet aanwezig.
liefs, Emilia
met dank aan een verhaal wat Ted Wilson mij eens vertelde
foto: Maud Heel langzaamAls je een aarbei eet en je sluit daarbij je ogen... en heel langzaam laat je de smaak van de aarbei tot je doordringen. Intens, volledig, totaal, helemaal... en vervolgens doe je dit met alles in je leven... dan weet je wat God bedoelt heeft toen hij het leven ontwierp!
foto: onbekend
tekst: Emilia Angelika komt naar Nederland!
Muzikale Oneness Blessing met Angelika
Speciaal uit Amerika komt Angelika overvliegen om in Nederland verschillende muzikale optredens te verzorgen.
Naast de prachtige muziek van Angelika wordt er tijdens de concerten door vele Blessinggevers hands-on-blessing gegeven. Oneness Blessing is een helende energie voor transformatie en rust vinden bij jezelf. Je bent van harte welkom! klik hier om een muziekfragment van Angelika te beluisteren PerfectieEr is niet meer dan dit moment... hoe kan ik schrijven over het geluk wat gisteren tot mij kwam? Hoe kan ik schrijven over de momenten dat mijn hart geraakt werd en ze vertellen alsof het nu zo is? Het enige wat er is, is de beleving op dit moment, de ervaring die nu in mij huist en deze ervaring is helemaal heel en totaal en perfect in zichzelf.
Ik zou niet kunnen leven als ik het verleden steeds opnieuw zou willen beleven. Ik zou niet kunnen bestaan als het oude niet weer verdwenen was. Ik zou simpel niet aanwezig zijn als ik mijn ervaringen steeds had willen behouden. Ik ben hier, geniet hier, juist doordat al het vorige weer verdwenen is... In de ruimte kan het nieuwe ontstaan. Steeds opnieuw, steeds maar weer. Ik ben de uitdrukking van de immer voortdurende stroom van creatie die overgaat van vorm naar vorm en zo eindeloos doorgaat van het een naar het ander.
Ik ben de ruimte waarin de vorm verschijnt. Ik ben de vorm en de niet-vorm. Ik ben het leven en de dood. Ik ben het bestaan zelf, wat zich door mij heen kenbaar maakt. Zich uitdrukt in haar eindeloze variatie en zo zichzelf ervaart. Ik ben God, ik ben het leven.
Ik ben heel en compleet omdat ik iemand ben en helemaal niemand ben. Laat alles los wat je dacht dat je was, en geniet van wat er nu verschijnt. Zie dat we enkel bestaan opdat al het voorgaande is gestorven. Houd niet vast wat geweest is, maar beweeg mee... steeds verder... en doe zo de schepping de eer aan die zij verdient.
Namasté, Emilia
foto: Elisabeth Feldman De zoektocht`Hoe is jouw zoektocht begonnen?´ Deze vraag op een site over Bewustzijn zette mij aan tot het schrijven van onderstaand stuk. En ik realiseer mij ineens hoe dankbaar ik ben voor de wendingen die mijn leven heeft genomen. Het verdient dan ook een plaatsje in mijn blog.
Eigenlijk ben ik altijd al wel op zoek geweest. 'Hoe zit het nou met mensen onder elkaar?' 'Wie ben ik?' 'Waarom zien mensen niet wie ik werkelijk ben?'
Allemaal vragen die al van kinds af aan in mij ronddwarrelden en waar ik veel in heb onderzocht. Ik heb grenzen opgezocht, mijzelf in vreemde situaties geplaatst, alles om meer zicht te krijgen op wie we als mens nu eigenlijk zijn. Mijn echte grote spirituele transformatie begon echter na een jaar van bedreiging gevolgd door een grote brand. Bij die brand raakte ik alles kwijt wat me lief was. Alles wat ik ooit bezat. Geen huis meer, geen spullen, geen foto's, geen fiets, geen auto, geen kleding, geen tastbare herinneringen meer. Alles wat ik verzameld had in mijn leven, wat ik dacht dat ik ooit was, was in een klap verdwenen.
Het bijzondere was toen dat er een merkwaardige kalmte in mij was. Natuurlijk ging alles in mijn systeem tekeer en had ik shockverschijnselen, maar daarbinnenin bespeurde ik een diepe kalmte en een observeren van al wat in mij plaatsvond. Ik was er nog steeds en ik besefte op een heel diep en essentieel niveau dat ik niets kwijt was. Als ik mijn ogen sloot zag ik alles weer voor me, en leek het net zo levend als dat ik het ooit in mijn handen had gehad. En ik realiseerde mij dat ik om iets te kunnen ervaren het niet hoefde te hebben... daar waar mijn aandacht is, dat is aanwezig in mij en dat geeft dezelfde vreugde. De foto´s uit mijn leven, leven in mijn hart, in mijn geest en zijn daar... alles wat daar niet meer is, mis ik niet, want missen kan niet als je het vergeten bent. Dat wat aanwezig is leeft in jou, nergens anders! Het maakt daarbij niet uit of het werkelijk aanwezig is of in de geest.
Wat verder overbleef was de verbinding die ik had met de mensen om mij heen en die met het bestaan. Dat was op dat moment het enige echte wezenlijke en al het andere was eigenlijk een illusie. Ik besefte dat het er in het leven om ging hoe je deze verbindingen tot uitdrukking bent en dat het er om gaat wie je daarin bent.
Ik zag ook hoe ik een puinhoop had gemaakt van de relaties in mijn leven. Kort na de brand zag ik bij een vriendin een foldertje Emotioneel Lichaamswerk en heb mij zonder na te denken daarvoor aangemeld. Zo is het werkelijke onderzoek begonnen. Ik begon te leren voelen... ontdekte nieuwe lagen in mijzelf en leerde kanten in mijzelf kennen die ik nooit had vermoed. Ik werd weer ´mens´.
En van het een kwam het ander, heb tientallen trainingen en opleidingen gedaan, ben begonnen te assisteren bij anderen, werd teammanager in de trainingen op centrum Venwoude en uiteindelijk belandde ik door Ted Wilson op het pad van meditatie en spiritualiteit. Ik begon te beseffen dat transformatie van menszijn iets is waar ik zelf een factor in ben. Het heeft mijn leven verandert! Steeds meer illusies vielen weg en toen ik 2 jaar geleden naar India ging was het of alle inzichten die ik al die jaren zo fanatiek bij elkaar gesprokkeld had, ineens in een grotere bedding vielen in mijzelf. Ik hoefde het niet meer buiten mij te zoeken, maar heel het weten was ineens daar... in mij! Ik was thuisgekomen in mijzelf.
Nu ben ik een nieuw proces aan het doorlopen... de innerlijke dans van vrijheid zoekt zijn weg naar de ander.... drukt zich uit in het bestaan. En ik ben verwonderd hoe het leven mij deze kant uit heeft gestuurd. Met veel plezier begeleid ik nu ook anderen op het prachtige pad van bewustwording en transformatie.
Ik ben een gelukkig mens!
liefs, Emilia Klop klopKlop klop... zachtjes klopt het op de deur van mijn hart. ´Hé, ben jij het!´ zegt het weten in mij en mijn ziel luistert stil en geniet.
Mijn hart opent en zegt: 'Kom, laten we dansen, van ziel tot ziel, in het licht van het bestaan, in het immer eeuwig weten, waar alles mogelijk is in de eindeloze ruimte van de oneindigheid. Dans je even met me mee? Fijn dat je er weer bent.'
Emilia Dat wat waar isMet de ogen dicht weten we wat waar is, Emilia Vaak zijn we zo verblind door al hetgeen we zien, dat mensen niet meer weten wat waar is. Het lijkt dan of de wereld bestaat uit uiterlijke verschijningsvormen en we leven ons leven in een doorlopende reactie op deze input. We geven betekenis aan wat we zien en plaatsen dat in - voor ons bekende - kaders om ons er toe te kunnen verhouden. Een moment van naar binnengaan en even de ogen sluiten kan maken dat er weer een verbinding komt met de innerlijke wereld en daarin ontvouwt zich een andere werkelijkheid. De werkelijkheid van het Zijn, de werkelijkheid van jouw essentie en vandaaruit ziet de wereld er heel anders uit. In die innerlijke wereld liggen alle antwoorden besloten, daar alleen weet je wat werkelijk is voor jou, daarin weet je wat waar is.
Deze waarheid kennen is essentieel om het leven te kunnen leven. Vanuit hier het leven inkijken maakt dat we kunnen genieten van de diepe schat die in alles verborgen ligt. Als we onze ogen openen voor dat wat waar is, kunnen we niet alleen genieten van onszelf, maar ook van al het leven om ons heen. Als je van me houdtAls je van me houdt luister dan niet naar mijn woorden
en vergeet de zinnen die ik zeg Je oren kunnen niet horen wie ik werkelijk ben begrip kan niet begrijpen. Als je van me houdt kijk dan niet naar wat ik doe
en doe niets met mijn daden Je ogen zien niet wie ik werkelijk ben want kijken kan geen liefde zien. Als je van me houdt houd dan niet van mij
zoals je denkt dat liefde is. Houd van wie jij zelf bent en ontdek de vreugde
in jouw eigen Zijn en dan... dan...
is er kijken met je hart is er luisteren met je hart is er denken met je hart En je danst met me mee in de oneindige rijkdom van het bestaan
steeds verder, steeds verder Als je van me houdt verbind dan voor altijd
je ziel met heel jouw leven en trouw met wie jij bent opdat liefde zich kan delen. © Emilia, november '07 Oneness & EinsteinEen menselijk wezen is deel van het geheel, dat wij 'Universum' noemen, beperkt door tijd en ruimte. - Albert Einstein
Dinsdag 22 april wordt in India de Oneness Tempel in gebruik genomen. Deze tempel bevindt zich op een punt die in verbinding staat met alle energielijnen (grids) op deze planeet. Op 22 en 23 april wordt de tempel door Amma & Bhagavan in een rechtstreekse afstemming gebracht worden met het veld van eenheid. Vanaf dat moment zullen in de tempel dagelijks 8000 verlichten, cosmic beings en Onenessblessinggevers mediteren vanuit verschillende rassen, naties en religies. Hun aanwezigheid zal de komende jaren helpen om het collectief bewustzijn naar een hoger plan te brengen. Van afgescheidenheid naar eenheid!
Is er hoop?Kwam onderstaand filmpje van Pierre tegen op zijn Hyves en ik sta weer eens stil bij de vraag: Is het werkelijk zo?
Is het werkelijk zo dat er niets verandert? Ik zie inderdaad ook nog steeds hetgeen hier plaatsvindt, maar ik zie ook zoveel meer... De onmacht die in de mens ontstaat zodra die binding maakt met zijn eigen hart. Ik zie de liefde in ieder mens, vescholen onder deze facade, deze collectieve illusie.
En ik zie haar... ik zie deze liefde meer en meer... ze is aan het groeien, in ons allen. Ook ik draag boosheid, draag haat in mij, we dragen het allemaal in ons. Hoe ver we ook ontwikkeld zijn, het is nog steeds onderdeel van heel het leven en wij zijn niet anders dan het leven. Het steeds opnieuw te zien als iets dat ook van mij is, kan maken dat het kan transformeren in de liefde van mijn hart. Het hart heeft onvoorwaardelijk, heelt alle pijn, neemt alles op zonder onderscheid.
Amma zei eens: 'Zou er ooit een mens naar mij toekomen die ik niet in mijn hart zou sluiten?' Dat is een zin om diep tot je door te laten dringen. Liefde heeft onvoorwaardelijk lief. Zolang we een Hitler of Bush of Bin Laden nog niet onvoorwaardelijk in ons hart kunnen sluiten, hebben we innerlijk werk te doen. Liefde bevrijdt iedereen. In het licht van de liefde kan de ander zijn eigen innerlijk licht weer zien...
En we zijn dit aan het doen!!! Heel veel mensen doen dit op dit moment... Er is heling op zoveel niveau's.
Dus als ik dit filmpje zie... dan denk ik: Ja, er is hoop. Er verandert wel degelijk iets! liefs, Emilia
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Invite as friend